طی چند دهه اخیر، فرسودگی ساختمان ها و هدررفت سرمایه های ناشی از آنها، به یک نگرانی اساسی تبدیل شده و همین مسئله سبب ساز مشکلات اجتماعی و اقتصادی گردیده است. همچنین نیاز به مسکن مناسب به سرعت در کشورهای در حال توسعه گسترش یافته و منجر به افزایش اجتناب ناپذیر در اهمیت صنعت ساخت و ساز میشود. تعمیر و نگهداری 1 ساختمان یکی از موضوعات مهم در مدیریت ساختمان به شمار می آید، که تاکنون در کشور ایران کمتر مورد توجه قرار گرفته است. این مقاله قصد دارد با شناسایی فرصت ها و مشکلات پیش رو در تعمیر و نگهداری ساختمان ها و همچنین بررسی تجارب برخی از کشورهای توسعه یافته و درحال توسعه، راهکارها و پیشنهاداتی کاربردی و مشخص برای تغییر وضع موجود و رسیدن به وضعی مطلوبتر، ارائه نماید. لذا سعی شده است تا الزاماتی جهت افزایش طول عمر مفید ساختمان ها برای نگهداری از آن جهت تامین ایمنی، بهداشت، آسایش ساکنین، بهره دهی مطلوب و جلوگیری از به هدر رفتن سرمایه پیشنهاد شود. بدین منظور روش تحقیق، توصیفی تحلیلی می باشد و همچنین گردآوری اطلاعات جهت کسب بینش ظری لازم و بررسی تجارب جهانی از طریق شیوه کتابخانه ای بوده است. نتایج حاصل از بررسی 8 شهر مورد مطالعه، حاکی از آن است که مشارکت خصوصی و دولتی، ساخت و ساز و تعمیر متناسب با شرایط اقلیمی، به کارگیری فناوری نوین در مصالح به کار رفته در بنا، اقتصاد پایدار و وجود متخصصان خبره در این امر، از عوامل موفقیت پروژه های تعمیر و نگهداری ساختمان ها هستند.
About the Author
